Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

April 25 2017

anikroku
and you are home
3477 6187 500
6563 1ada 500
Reposted fromtwice twice vialexxie lexxie

April 24 2017

anikroku
7521 75f1
Mariusz Hermanowicz
anikroku
7855 c21e 500
Reposted fromcurlydarcey curlydarcey
anikroku
2260 89f1
Reposted fromcurlydarcey curlydarcey via12czerwca 12czerwca
anikroku
Ja zaś pragnęłabym upiększać życie - mówiła Ania w zamyśleniu - nie tyle chodzi mi o nauczanie ludzi, chociaż wiem, że to jest chyba najszlachetniejsze dążenie, ile o to, aby życie upływało im milej. Pragnę, aby dzięki mnie przeżyli jakąś radość... Radość, której by nie mogli zaznać gdyby mnie nie było na świecie.
— Lucy Maud Montgomery, "Ania z Avonlea"
Reposted fromcudoku cudoku viafou fou

April 22 2017

anikroku
Reposted frommefir mefir vialexxie lexxie

April 19 2017

anikroku
Coś Ci zdradzę... Są takie sekundy w życiu, że kochasz to życie. Wtedy chciałbyś tak cały czas. To jakiś moment, ktoś coś gdzieś komuś. I wtedy jest takie wewnętrzne "wow". Ale my ludzie, choć mamy wzrok to jesteśmy obrzydliwie ślepi. Bo takich sekund w życiu, ba, w ciągu dnia mamy setki. Tylko my patrzymy, ale nie widzimy.
— Life
Reposted fromlacrimas lacrimas via12czerwca 12czerwca
1097 2aa2
Reposted fromdrozdzi drozdzi via12czerwca 12czerwca
anikroku

znudziło
mi się
czekanie 
na ciebie
i wszystko
o tobie
też mi się 
znudziło

tęsknota
niemiłość
pieprzona
samotność

to dziwne
nudzić się
jednocześnie
i łudzić
że się doczekam

to nudne
to trudne
to niemożliwe

— mateusz szulc
Reposted frommesoute mesoute via12czerwca 12czerwca
anikroku
4051 7302 500
Reposted fromvandalize vandalize vialexxie lexxie
anikroku
Nie przjaźnię się z wielką ilością osób, wybieram kameralne sytuacje. Nie lubię być samotna, ale lubię być sama
— Katarzyna Groniec
Reposted fromautunno autunno viaanakarenina anakarenina
anikroku
Poszedłem na kawę. właśnie składałem zamówienie, kiedy spostrzegłem starca siedzącego samotnie w kącie.
To była duża kawiarnia, ale miałem wrażenie, że to jest jego miejsce, codziennie. Kelnerka przyniosła mu filiżankę kawy i wtedy dopiero zobaczyłem jego ręce. Maris, on miał najgorszy przypadek paraliżu albo choroby parkinsona, jaki w życiu widziałem - ręce tak mu się trzęsły, że zupełnie nie mógł nad nimi zapanować; nie było mowy o tym, żeby ten człowiek podniósł do ust filiżankę i nie wylał wszystkiego na siebie. Ale on się śmiał ! Jakby miał jakąś wielką sztuczkę w zanadrzu i zaraz chciał ją zademonstrować. Wyobraź sobie, że tymi swoimi trzęsącymi się rękami sięgnął za pazuchę i wyjął słomkę.
- Słomkę?
- Tak! Wielką, długą, żółtą słomkę i wrzucił ją wprost do filiżanki; wiesz, co mi  się najbardziej w tym podobało? Że kiedy pociągnął przez słomkę, rozejrzał się wokoło z tak dumnym uśmiechem, jakby chciał całemu światu ogłosić, że żadne, nawet najbardziej pokrzywione ręce nie są w stanie powstrzymać go od picia kawy. Wiesz, co mnie uderzyło? Że muszę o tym opowiedzieć właśnie tobie - częściowo dlatego, że ostatnio mam ochotę mówienia tobie o wszystkim, ale częściowo dlatego, że ty jesteś moją słomką, Maris. Bez ciebie, wiem to teraz, nie byłbym w stanie..
- Napić się kawy - zachichotała Maris.
- Napić się życia; zanim ciebie poznałem, miałem właśnie takie roztrzęsione ręce.
— Jonathan Carroll – Śpiąc w płomieniu
anikroku
4009 0750 500
Reposted frombarock barock viaanakarenina anakarenina
anikroku
0583 e6b3 500
Reposted fromtraampek traampek viafou fou

April 15 2017

My heart is a thousand years old. I am not like other people.
Charles Bukowski, “Displaced.” 

(via mrsclarkkent)
Reposted fromLittleJack LittleJack viaunmadebeds unmadebeds
anikroku

Oto paradoks straty: jak coś, czego już nie ma, tak bardzo może nam ciążyć?

— Jodi Picoult "To, co zostało"
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl